It's a little bit funny.

Hej! Niestety w tym poście nie dodam coveru, ponieważ w nim są zdjęcia mojej byłej przyjaciółki Sherry. Zrobię to innym razem. Poza tym piszę z beznadziejnego notebooka :D

Przez pewien okres czasu miałam coś w rodzaju załamania.
Dlaczego? Przez chłopaka - Karola - który 28.07 spędził że mną calutki dzień. Dał mi tyle nadziei, że szok. A potem? Zerwała z nim Martyna. On nadal ją kocha, a mnie tak jakby olewa.
Odpuściłam sobie.
Rok i pół bujałam się w nieodpowiednim, pustym chłopaku, dla którego liczy się ZWŁASZCZA wygląd. Moim zdaniem to puste. Bardzo.

Karol wyjechał dzisiaj do Hiszpanii czy gdzieś w te okolice. Ja za równy tydzień wyjeżdżam do Włoch. Jednocześnie tego nie chcę, bo zapewne będę musiała bawić się z trzylatkami, ale z drugiej strony to miły 'odpoczynek' od tymczasowego życia. Poza tym jedzie z nami taki fajny Patryk.

Kurde. Tak okropnie wkurza mnie chłopak, który nawet mnie nie zna, ale chce za wszelka cenę ze mną być. Związki nie są dla mnie. Czuję się w nich 'ograniczona'.

Pozdroooo :*

Z dedykacją dla skejta Karola, który znaczył dla mnie więcej niż ktokolwiek inny.

Do you have the time to listen to me whine?

Cześć :) Dziękuję za te komentarze w poprzedniej notce, miło się je czytało.
Kiedyś wraz z S. (moją byłą przyjaciółką) nagrałyśmy cover Green Day'a, a dokładniej piosenki basket case. Zabawnie się to ogląda. Jeśli będziecie chcieli, mogę to tu wgrać :D ale to zależy już od was.

Wczoraj rozmawiałam z L. (chłopak w którym się bujam już od roku, ale znalazł sobie dziewczynę rok młodszą ode mnie. Przykro). Mimo, że jestem niesamowicie zazdrosna, to i tak pytam go czasem o ich związek. C. (jego dziewczyna) chyba nie traktuje tego poważnie. Ona całuje się ze wszystkimi. Nie mówię tak, żeby jej dokopać. To prawda. Nic dziwnego, że związek się rozpada. Nie chcę, żeby mu było smutno...
W każdym razie, L. powiedział, że jeśli chcę, to mogę śpiewać w zespole gimnazjalnym!! Omg.
Martwię się tylko, że nie dam rady. Większość ludzi uznaje, że śpiewam przyzwoicie... Spróbuję w każdym razie. Wiecie jak to jest? Śpiewać w jakimś zespole?

Jutro jadę na festyn z W. (moja najlepsza koleżanka). Zapewne jak zwykle będzie fajnie. W jej towarzystwie nigdy nie jest nudno. Niedawno przesiedziałyśmy na plaży 6h i był to super dzień :)
Pojutrze - Sielpia. Takie miejsce, dość fajne.
Poniedziałek - spotkanie z K. (moja pokrewna dusza, świetna dziewczyna). Poznam jej siedemnastoletniego chłopaka. Właśnie, S. też chodzi z siedemnastolatkiem.

O co tu chodzi? Czemu trzynastolatki umawiają się z cztery lata starszymi ludźmi? Moim zdaniem to niebezpieczne. Przecież chłopak wiecie, chce się całować i takie rzeczy...

Ale S. z jej chłopakiem, którego szczerze nienawidzę, są siebie warci.

Pogryzły mnie komary ;//////.

Life goes full circle

Cześć, mam na imię Natalia. Tego bloga założyłam tylko po to, aby mieć swoje miejsce w internecie do którego będę codziennie wchodzić, bo ostatnio nieźle mi się nudzi :).
Mam 13 lat. Po wakacjach idę do pierwszej gimnazjum, czego się bardzo obawiam. Jest tam wiele ludzi, których znam i niektórzy po prostu mnie nie szanują. Martwię się, że sobie nie poradzę. Jest tam aż tak strasznie? Czy tylko przesadzam?
Interesuję się śpiewem oraz M&A czyli (dla niewiedzących) mangą i anime. Manga to w pewnym sensie japońskie komiksy. Anime - japońskie kreskówki. Jeśli myślisz, że to są bajki dla dzieci, to się grubo mylisz. Gdybyś obejrzał Higurashi no Naku Koro ni albo Mirai Nikki to od razu wiedziałbyś, o co chodzi.
W takim razie zapraszam do obejrzenia Higurashi:  TU  lub Mirai Nikki (które moim zdaniem jest świetne): TU. Od razu ostrzegam, obydwa są dla widzów o mocnych nerwach.

Niedawno zerwałam przyjaźń, która trwała 3 lata. Byłyśmy tak strasznie do siebie podobne. Mamy tak wiele niesamowitych wspomnień.. Ale musiałam. Pamiętam też negatywne strony tejże przyjaźni. Zawsze tylko ja się starałam. A przyjaźń - jak miłość - musi być odwzajemniona. Skoro to nie była przyjaźń, to czym to było? Nazwałabym to manipulowaniem. Ona manipulowała mną dla swych korzyści.
Nazwę ją S. od pierwszej litery jej starej ksywki.
S. ma wielu przyjaciół. Naliczyłabym się około dziesięciu, gdyby chciało mi się ich liczyć. Jest popularna i całkiem ładna, ale nie jakoś szczególnie. Otwarta. Wesoła. Jak się pierwszy raz na nią spojrzy, to ma się wrażenie, że ma bardzo pozytywne nastawienie do życia. Ale tak nie jest. Często ma doły i czasem nawet traci chęć do życia, ale chyba każdy miał w swoim życiu taki okres, kiedy po prostu nic i nikt nie potrafił go pocieszyć.
Niestety, S. strasznie obgaduje wszystkich swoich kumpli. Nie można jej ufać. Najlepiej nie powierzać jej żadnych sekretów. Jej słowa są zazwyczaj puste. Kłamie, żeby tylko się innym przypodobać.
Nie powiem, też taka byłam. Ale zrozumiałam swój błąd i trwało to bardzo krótko.
Zawsze przepraszałam S. nawet, jeśli nie miałam do tego żadnych powodów.
To było przykre.
Dzięki Bogu, że się skończyło.

Przepraszam za te smuty, ale po prostu musiałam to z siebie wydusić. Nie mam już komu to powiedzieć. Wszyscy i tak stoją po jej stronie i będą mi zarzucać, że to moja wina.

Jeśli macie jakieś problemy, to możecie o nich ze mną porozmawiać :).